Sieci komputerowe - topologia, architektura i organizacja

 
Architektura sieci (�filozofia� jej działania):
  1. systemy wielodostępne;
  2. klient-serwer (sieci z wydzielonym serwerem) - umożliwia realizację przetwarzania w układzie: programy użytkowe (klienci), uruchamiane na stacjach roboczych, zlecają wykonanie wybranych zadań serwerom, udostępniających klientowi zasoby sieciowe;
  3. sieci partnerskie - każdy komputer może odgrywać jednocześnie rolę klienta i serwera, oznacza to, że użytkownik korzysta ze swego komputera jak ze stacji roboczej, tzn. wykonuje na nim przetwarzanie i prosi o usługi inne komputery w sieci, jednocześnie może wskazać, które zasoby chce udostępnić innym; sieci te działają na bazie serwerów niededykowanych;

Podział sieci ze względu na zasięg działania:

a ) lokalne (LAN) - obejmują obszar jednego budynku, organizacji, przedsiębiorstwa itp., powstają jako sieci wewnętrzne konkretnych obiektów;
b) miejskie (MAN) - budowane są w dużych aglomeracjach miejskich i mają za zadanie łączenie różnych sieci LAN, często udostępniają odpłatnie swoje szybkie łącza innym użytkownikom;
c) rozległe (WAN) - umożliwiają połączenie między komputerami zlokalizowanymi w dużej odległości od siebie, wykorzystują publiczne sieci telekomunikacyjne (modemy), przy większych wymaganiach dotyczących szybkości stosuje się łącza dedykowane lub komutowane telekomunikacyjne łącza cyfrowe (ISDN); szybkość transmisji często jest różna w różnych obszarach sieci (patrz: Internet);

Topologia sieci komputerowych:

a) gwiazdy - składają się z komputera centralnego, do którego dołączonych jest wiele terminali (stosowane w systemach wielodostępnych), komputer centralny odgrywa rolę kontrolera ruchu pomiędzy węzłami sieci, umożliwia korzystanie z zasobów komputera centralnego, ale jest uzależniona od jego niezawodności; koszt okablowania jest wysoki;
b) drzewa - do komputera centralnego dołączone są inne komputery, które pełnią rolę centralnych dla komputerów kolejnego poziomu; sieci hierarchiczne o topologii drzewa często są budowane w przedsiębiorstwach, w których łączy się główny ośrodek przetwarzania z ośrodkami regionalnymi; topologia ta jest elastyczna i łatwa w rozbudowie, ale skomplikowana pod względem wykrycia ewentualnych usterek;
c) szyny (magistrali) - wszystkie komputery podłączone są do wspólnego kabla; komputery przesyłają dane bezpośrednio między sobą, nie ma tu wyróżnionego komputera centralnego; nadają się do małych sieci (w dużych możliwe są przeciążenia magistrali), wymagają stosunkowo małej ilości kabla; awaria pojedynczego komputera nie powoduje awarii całej sieci;
d) pierścienia - kabel tworzy zamknięty obwód (każdy komputer połączony jest do dwóch innych), dane przesyłane są w jednym kierunku przez kolejne karty sieciowe, osiąga się duże szybkości (każdy odcinek jest przeznaczony tylko dla dwóch komputerów); awaria jednego komputera nie musi oznaczać przerwania sieci;
e) każdy-z-każdym (point-to-point)

Protokoły transmisji:
a) Ethernet - przy ustalaniu kolejności stosuje metodę wykrywania kolizji i losowego generowania czasu rozpoczęcia ponownego nadawania;
b) Token Ring - przy ustalaniu kolejności stosuje przekazywany kolejnym komputerom znacznik umożliwiający nadawanie;
c) FDDI - stosuje metodę znacznika, ale działa w oparciu o dwa niezależne obwody światłowodowe o przeciwnych kierunkach transmisji danych.

 

copyright © econom.edu.pl