Pojęcie programu komputerowego i proces jego tworzenia
Program jest to zbiór instrukcji sterujących działaniem komputera, zbudowany w celu zrealizowania przez komputer określonego zadania. Jest specyficznym opisem sposobu rozwiązania pewnego zadania, która to specyfika zapewnia akceptację i realizację programu przez system komputerowy; najczęściej jest konstrukcją wewnętrznie złożoną - jego bloki (procedury, funkcje, sekwencje itp.) definiują zasady realizacji poszczególnych kroków zadania. Elementarną częścią programu jest instrukcja (komenda) programowa, zawierająca opis operacji, którą należy wykonać oraz argumenty, na których należy działać.
Program komputerowy może mieć różne właściwości, określają one jego funkcjonalność oraz sposób komunikacji z użytkownikiem.
Główne z nich to:
- interfejs użytkownika
- tekstowy - tradycyjny interfejs, ekrany zbudowane ze znaków alfanumerycznych i ograniczonego zbioru symboli semigraficznych;
- graficzny - zapewnił wzrost ergonomii oprogramowania, ułatwia komunikację pomiędzy użytkownikiem a komputerem; praca ulega znacznemu przyspieszeniu; obecnie dąży się do standaryzacji interfejsów w celu ułatwienia poruszania się użytkowników po oprogramowaniu;
- obiektowość - architektura programu, w której dane podlegające przetwarzaniu są obiektami należącymi do określonej klasy; obiekty tworzą hierarchię, każdy z nich może być wyposażony w metody (funkcje przetwarzania); istotą obiektowości jest powiązanie danych z funkcjami, które te dane mogą przetworzyć, umożliwia to integrację danych różnych typów (OLE);
- multimedialność - możliwość połączenia różnych sposobów przekazywania informacji w jednym przekazie.
Etapy tworzenia programu:
1) prezentacja algorytmu (np. schemat blokowy);
2) przetłumaczenia na język programowania;
3) zapisanie programu na maszynowym nośniku danych; 4) uruchomienie programu.
Etapy tworzenia programu (w związku z programowaniem systemu komputerowego):
- ustalenie wymagań jakościowych - wskazanie pewnego zestawu charakterystyk (cech dobrego oprogramowania), którym powinno odpowiadać tworzone oprogramowanie, tworzony produkt programowy musi bowiem spełniać merytoryczne wymagania użytkownika oraz odpowiadać użytkowym i manipulacyjnym potrzebom i zdolnościom;
- określenie specyfikacji - ma ścisły związek z projektowaniem technicznym systemu; rolę specyfikacji spełniają projekty procesów podstawowych i pomocniczych; specyfikacja jest łatwiejszym niż program opisem zadania z elementami języka naturalnego;
dzieli się na:- specyfikację zewnętrzną programu - nazwa, opis funkcji, lista parametrów, opis danych wejściowych i wyjściowych itp.;
- opis logiki programu (specyfikacja wewnętrzna) - algorytmy i struktury danych;
- projektowanie struktury oprogramowania systemu - obejmuje dostosowanie występujących w projekcie technicznym modułów funkcjonalnych do możliwości sprzętu komputerowego; system jest dzielony na niewielkie moduły; wyróżniamy projektowanie zstępujące (od ogółu do szczegółu) i wstępujące;
- kodowanie modułów programowych - pisanie procedur (programów) realizujących poszczególne moduły wchodzące w skład ogólnej struktury oprogramowania systemu; dla każdego modułu powinno się wykorzystywać najbardziej odpowiedni język programowania; kodowanie obejmuje: opracowanie modułu w postaci źródłowej oraz tłumaczenie modułu za pomocą translatora na postać wykonalną;
- testowanie oprogramowania systemu - najbardziej czasochłonna i ważna część programowania.
Wyszukiwanie 
Znajdź potrzebne Ci informacje. Możesz przeszukać serwis lub cały internet.
