Organizacja i tryby pracy systemów informatycznych
Skala funkcjonowania systemów:
a) systemy makroekonomiczne (międzyobiektowe) - wyróżnia je nie tylko skala funkcjonowania (obejmują obszar całego kraju lub regiony), ale także konieczność uwzględnienia niejednorodności obsługiwanych obiektów; b) systemy mikroekonomiczne (obiektowe) - związane z funkcjonowaniem wyodrębnionych jednostek gospodarczych.
Zakres merytoryczny systemów; systemy wspomagające:
a) sferę wytwarzania;
b) logistykę i dystrybucję;
c) gospodarkę zasobami finansowymi;
d) zarządzanie i administrowanie;
e) obrót towarowy;
f) bankowość;
g) administrację publiczną.
Generacja systemów (poziom wspomagania użytkowników przez system):
a) transakcyjne (ewidencyjno-sprawozdawcze);
b) informowania (informacyjno-decyzyjne);
c) wspomagania decyzyjnego (doradcze i ekspertowe).
Poziom kompleksowości systemu:
a) proste - nie obsługują całego zakresu tematycznego;
b) kompleksowe.
Stopień integracji systemów:
a) zintegrowane - spełniające warunki integracji funkcjonalnej, informacyjnej i technologicznej;
b) autonomiczne - nie zintegrowane.
Stopień uniwersalności systemów:
a) systemy indywidualne - tworzone dla określonego użytkownika i uwzględniające jego wymagania;
b) systemy powielarne - mają charakter rozwiązań uniwersalnych w ramach danej klasy zastosowań.
Tryby pracy systemów:
a) wsadowe - ich realizacja następuje w tle i nie wymaga dialogu z użytkownikiem;
b) konwersacyjne - wymagają dialogu z użytkownikiem.
Struktura przestrzenna systemu:
a) system scentralizowany - zlokalizowany na zwartej przestrzeni;
b) system rozproszony.
Wyszukiwanie 
Znajdź potrzebne Ci informacje. Możesz przeszukać serwis lub cały internet.
