Model IS-LM
a) poziom cen jest niezmienny;
b) firmy są w stanie dostarczyć wymaganą przy danym poziomie cen podaż;
c) realna podaż pieniądza jest stała.
Krzywa IS
Krzywa IS to zestaw takich kombinacji stóp procentowych i poziomu dochodu, że rynek dóbr jest w stanie równowagi. Jest ona nachylona ujemnie.
gdzie:
A - wydatki autonomiczne, niezależne od dochodu i stopy procentowej;
b - współczynnik wrażliwości wydatków inwestycyjnych na zmiany stopy procentowej;
alfa - mnożnik (dotyczący zagregowanego popytu);
i - stopa procentowa;
Y - dochód.
Zmiany współczynników b i alfa, czyli zmiany w skłonności do inwestycji, konsumpcji i importu, decydują o nachyleniu krzywej IS (im wartość współczynników większa tym bardziej płaska). Nachylenie to mówi, w jakim stopniu zmiany stopy procentowej oddziaływują na poziom dochodu.
Zmiany w wydatkach autonomicznych (polityce fiskalnej) decydują o położeniu krzywej IS. Ekspansywna polityka fiskalna (wzrost wydatków rządowych i obniżenie podatków) przesuwa krzywą na prawo w górę.
Krzywa LM jest zestawem kombinacji stóp procentowych i poziomów dochodu, które zapewniają równowagę na rynku pieniężnym. Jest ona nachylona dodatnio.
gdzie:
k - współczynnik wrażliwości realnego popytu na pieniądz na zmiany dochodu realnego;
h - współczynnik wrażliwości realnego popytu pieniężnego na zmiany stopy procentowej;
M/P*h - to minimalna stopa procentowa (wynikająca z określonej, stałej podaży pieniądza).
Nachylenie krzywej LM zależy od k (im większe tym krzywa bardziej stroma) i h (im mniejsze tym krzywa bardziej stroma). Jeżeli k/h -> 0 (h dąży do nieskończoności) to krzywa LM jest pozioma, a popyt jest niezmiernie wrażliwy na stopę procentową (pułapka płynności). Jeżeli k/h dąży do nieskończoności (h -> 0) to krzywa LM jest pionowa, a popyt niewrażliwy na stopę procentową (przypadek klasyczny).




