Odroczone funkcje konsumpcji
Prosta funkcja konsumpcji 
dotyczy konsumowania bieżącego dochodu, w praktyce mamy jednak do czynienia z tzw. odroczoną funkcją konsumpcji 
, która mówi o tym, że konsumpcja w okresie t odnosi się do dochodu z poprzedniego okresu (konsumenci odkładają dochód, by wydać go w następnych okresach).
Fazy obrotu ekonomicznego:
a) odroczenie Robertsona - przedział czasowy pomiędzy uzyskaniem dochodu Y a jego zaplanowanym wydaniem na zakupy; odroczenie to związane jest z przewidywaniami i oczekiwaniami gospodarstw domowych; gdy dochód się zmienia odroczenie to może powodować nie zamierzone oszczędności dodatnie lub ujemne;
b) odroczenie Lundberga - przedział czasowy pomiędzy zakupem dóbr (wydaniem dochodu, popytem) a produkcją (a właściwie jej dostosowaniem); odroczenie to wynika z przewidywań i oczekiwań przedsiębiorstw; przy zmianach dochodu (wydatkowanego) może prowadzić do nie zamierzonych inwestycji dodatnich lub ujemnych;
c) odroczenie produkcja-dochód - przedział czasowy pomiędzy przychodami przedsiębiorstwa z produkcji a opłatą czynników tej produkcji w postaci dochodu gospodarstw domowych.
Teoria cyklu życia (analizuje motywy oszczędzania):
� oszczędności z okresu aktywności zawodowej gwarantują konsumpcję na stare lata (z uwzględnieniem wydatków na dzieci);
� konsumpcja jest jednakowa w każdym okresie życia;
� konsumpcja jest mechanizmem związanym z wydawaniem dochodu całego życia, a nie dochodu bieżącego;
� konsumpcja całego życia jest równa dochodowi życia, gdzie:
C - planowany poziom konsumpcji;
L - lata życia;
Z - dochody z pracy;
N - lata aktywności zawodowej.
Porcja konsumpcji w jednym roku życia: 
, gdzie 
to współczynnik aktywności zawodowej.
Funkcja oszczędności (na lata życia): 
.
Oszczędności z okresu zatrudnienia równają się konsumpcji w okresie spoczynku, co przy stałym poziomie konsumpcji, wyraża formuła:
Realne bogactwo: 
- jego maksimum osiągamy w momencie przejścia na emeryturę, a w jego skład wchodzi również bogactwo początkowe (darowizna, spadek).
Funkcja konsumpcji: 
,
gdzie:
a - skłonność do konsumowania realnego bogactwa;
c - skłonność do konsumpcji dochodu do dyspozycji (zarobków).
Konsumpcja w danym momencie (T): część realnego bogactwa 
i część bieżących dochodów 
(przy 
).
Teoria ciągłego dochodu (bada przyszły dochód na podstawie przeszłości i teraźniejszości):
� w długim okresie konsumpcję planuje się w odniesieniu do całego okresu, a nie w odniesieniu do dochodów bieżących;
� konsumenci subiektywnie oceniają zmiany zachodzące w ich dochodach;
� na dochód ciągły bardziej wpływają dochody z dalszej przeszłości;
� jeżeli bieżący dochód jest równy dochodowi okresu poprzedniego konsumenci zakładają, że dochód się nie zmieni;
� jeżeli bieżący dochód przewyższa dochód poprzedni, to dochód ciągły wzrasta wolniej niż dochód bieżący;
� krótkookresowa skłonność do konsumpcji jest mniejsza niż długookresowa.
Funkcja konsumpcji: 
, gdzie YP to ciągły dochód do dyspozycji.
Ciągły dochód: 
,
gdzie:
Y - dochód bieżący;
Y-1 - dochód poprzedni;
m - udział konsumpcji w dochodzie (zawsze mniejsze od 1).
Hipoteza względnego dochodu (efekt rygla):
� bieżąca konsumpcja zależy nie tylko od bieżącego dochodu, ale również od historii dochodu;
� bieżąca konsumpcja jest ustalana na podstawie �szczytowego� poziomu dochodu:
- jeżeli dochód maleje konsumpcja pozostaje na poziomie poprzedniego (wyższego) dochodu,
- jeżeli dochód rośnie konsumpcja rośnie do poziomu nowego (wyższego) dochodu.
Wyszukiwanie 
Znajdź potrzebne Ci informacje. Możesz przeszukać serwis lub cały internet.
