Umowa leasingu

 

Umowa leasingu to umowa nie nazwana, w której jedna strona (leasingodawca) zobowiązuje się w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa wydać drugiej osobie (leasingobiorcy) rzecz do korzystania na czas oznaczony (w ciągu którego następuje amortyzacja rzeczy), zasadniczo bez możliwości wcześniejszego rozwiązania umowy, a leasingobiorca zobowiązuje się płacić leasingodawcy umówiony czynsz leasingowy (składa się na niego stała, roczna rata oraz aktualizowane opłaty dodatkowe). Leasingodawcą może być tylko właściciel rzeczy; leasingobiorca nie może wypowiedzieć umowy przed upływem oznaczonego czasu.

Leasing finansowy (kapitałowy) to leasing zawarty na czas oznaczony, bez możności wypowiedzenia z opcją zakupu rzeczy na koniec umownego okresu.

Leasing operacyjny (bieżący) to leasing z możliwością wypowiedzenia umowy przed upływem uzgodnionego terminu (z prawnego punktu widzenia to umowa najmu).

Leasing czysty - koszty naprawy, konserwacji i ubezpieczenia rzeczy obciążają leasingobiorcę (są wliczane do czynszu).

Leasing pełny - wszelkie dodatkowe koszty ponosi leasingodawca.

Leasing bezpośredni - leasingodawcą jest tutaj producent rzeczy.

Leasing pośredni - leasingodawcą jest tu przedsiębiorstwo leasingowe, kupujące rzeczy celem oddania w leasing.

Po upływie okresu leasingu istnieją trzy możliwości rozporządzenia rzeczą przez strony umowy:
a) leasingobiorca zwraca rzecz leasingodawcy;
b) leasingobiorca składa leasingodawcy wiążącą ofertę nabycia rzeczy na własność;
c) leasingobiorca składa leasingodawcy wiążącą ofertę zawarcia umowy, określającą nowe uzgodnione warunki korzystania z rzeczy.

 

copyright © econom.edu.pl