Socjotechnika
SOCJOTECHNIKA - próba praktycznego podejścia do socjologii; metoda budowania reguł jak skutecznie oddziaływać na grupy i jednostki w celu wywołania pożądanych zmian (przesłaniem socjotechniki jest zastąpienie metody �prób i błędów�).
- klasyczna - polega na przekładaniu ogólnych zasad na język praktycznych dyrektyw;
- kliniczna- polega na opanowaniu i dążeniu do zastosowania różnych dyrektyw;
- interwencyjno-ekspertowa - ma zastosowanie wówczas, gdy eksperci o zintegrowanych kompetencjach po rozpoznaniu pewnej, (zwykle trudnej), sytuacji formułują określone zalecenia.
- emancypacyjna - podmioty stwarzają warunki, których celem jest pokazanie przedmiotom możliwości swobodnego działania (wyzwalających ludzi z ograniczeń) -> budowanie spontaniczności i aktywności;
- manipulacyjna - podmioty, stojące nad zbiorowościami, bądź podmioty zewnętrzne, poprzez narzucenie określonego systemu bodźców starają się wyzwolić reakcje przystosowawcze, mające zmienić zbiorowość w określonym kierunku.
1. systemy oddziaływania podmiotów sterujących na przedmioty sterowane:
relacja liniowa - system sterujący bezpośrednio: S1 - Sn,
relacja liniowa pośrednia: S1 - S2 - � - Sn,
warunek konieczny, ale nie wystarczający: �aby osiągnąć cel, trzeba�,
warunek zwiększenia prawdopodobieństwa: �aby osiągnąć cel, dobrze jest�;
oddziaływanie na umysł i intelekt;
4. zmiany społeczne w przedmiotach działania - wywołują zmiany w zachowaniach i postawach.
- systemowo - funkcjonalny - ujmuje zbiorowość jako zrównoważony system (każdy element ma określone miejsce); zakłada, że zbiorowości zbudowane są z jednostek biernych, nastawionych przystosowawczo;
- procesowo - podmiotowy - ujmuje społeczeństwo jako system ciągłych zmian; zbiorowości zbudowane są z aktywnych jednostek.
Wyszukiwanie 
Znajdź potrzebne Ci informacje. Możesz przeszukać serwis lub cały internet.
